{"id":"2880","kuran_ayet_no":"1674","sure_no":"12","ayet_no":"80","ayet_arapca":"1674|12|80|فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَٰكِمِينَ","ayet_ie":"<p>Öyle ki ne zaman ümidi kestiler ondan<sup>*</sup>; halisleştiler<sup>**</sup> bir gizli fısıldama (-yla); dedi büyükleri onların: \"Hiç bilmez misiniz ki babanız<sup>***</sup> muhakkak almıştı sizlerden bir sağlam/kesin<sup>****</sup> Allah’tan; ve önceden sınırı aştığınızı Yûsuf’ta; öyle ki asla ayrılmam yerden<sup>*****</sup> ta ki izin verir bana babam<sup>***</sup> ya da hükmeder Allah bana; ve O<sup>*****</sup>* hayırlısıdır Hâkimlerin<sup>821</sup>.\"</p>","ayet_ahmed_samira":"","ayet_not":"","date_ceviri":null,"date_revizyon":null,"versiyon":null,"not_1":"<p><sup>*</sup>Küçük kardeşlerinden.<sup>**</sup>Sadece kendileri oldular.<sup>***</sup>Yakûb.<sup>****</sup>Yemin.<sup>*****</sup>Bu yerden.<sup>******</sup>Allah.</p>","not_2":"","not_3":"","arapca_metin":"1674|12|80|فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّا قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَٰكِمِينَ","latin_literal":"80. Fe lemmestey’esû minhu halesû neciyyâ(neciyyen), kâle kebîruhum e lem ta’lemû enne ebâkum kad ehaze aleykum mevsikan minallâhi ve min kablu mâ ferrattum fî yûsuf(yûsufe), fe len ebrahal arda hattâ ye’zene lî ebî ev yahkumallâhu lî ve huve hayrul hâkimîn(hâkimîne).","arapca_harekesiz":"","ayet_latin_tablo":"","kavramlar":[]}