{"id":"2639","kuran_ayet_no":"5133","sure_no":"59","ayet_no":"9","ayet_arapca":"5133|59|9|وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلْإِيمَٰنَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ أُوتُوا۟ وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِۦ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ","ayet_ie":"<p>Ve kimseler (ki) yerleştiler diyara<sup>*</sup> ve imana<sup>47</sup> onlardan<sup>**</sup> önce; severler<sup>***</sup> kendilerine hicret<sup>355</sup> etmiş kimseyi; ve bulmazlar göğüslerinde bir ihtiyaç/eksiklik verildiklerinden<sup>****</sup>; ve tercih ederler<sup>***</sup> kendi nefislerine<sup>201</sup> karşı; ve şayet olduysa da&nbsp;onlara<sup>***</sup> bir yoksulluk/yokluk; ve kim takvalı<sup>21</sup> oldurur kendi nefsini<sup>201</sup> cimriliğe/pintiliğe (karşı); öyle ki işte bunlar; onlar muflihtir<sup>174</sup>.</p>","ayet_ahmed_samira":"","ayet_not":"","date_ceviri":null,"date_revizyon":null,"versiyon":null,"not_1":"<p><sup>*</sup>Yurt, memleket. Yesrib yurdu.<sup>**</sup>Hicret edenlerden.<sup>***</sup>Yesrib yurdunda bulunanlar.<sup>****</sup>Fiil pasif geldiği için verdikleri değil verildikleri olur. Anlarız ki hicret edenler Yesrib&nbsp;yurdunda&nbsp;bazı ailelere verilmişlerdir. Paylaştırılmışlardır.&nbsp;&nbsp;</p>","not_2":"","not_3":"","arapca_metin":"5133|59|9|وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلْإِيمَٰنَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ أُوتُوا۟ وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِۦ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ","latin_literal":"9. Vellezîne tebevveûd dâre vel îmâne min kablihim yuhıbbûne men hâcere ileyhim ve lâ yecidûne fî sudûrihim hâceten mimmâ ûtû ve yû’sirûne alâ enfusihim ve lev kâne bihim hasâsah(hasâsatun), ve men yûka şuhha nefsihî fe ulâike humul muflihûn(muflihûne).","arapca_harekesiz":"","ayet_latin_tablo":"","kavramlar":[]}