{"id":"1912","kuran_ayet_no":"1159","sure_no":"7","ayet_no":"205","ayet_arapca":"1159|7|205|وَٱذْكُر رَّبَّكَ فِى نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ ٱلْجَهْرِ مِنَ ٱلْقَوْلِ بِٱلْغُدُوِّ وَٱلْءَاصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْغَٰفِلِينَ","ayet_ie":"<p>Ve zikret<sup>78</sup> Rabbini<sup>4</sup> kendi nefsinde<sup>201</sup> bir alçak gönüllülük (-le); ve bir korku (-yla); ve aleni (duyulacak kadar) yüksek bir söylemin<sup>*</sup> altında/astında<sup>**</sup>; sabah ve akşam<sup>***</sup>; ve olma gâfillerden<sup>310</sup>.</p>","ayet_ahmed_samira":"","ayet_not":"","date_ceviri":null,"date_revizyon":null,"versiyon":null,"not_1":"<p><sup>*</sup>O'nun yüce sıfatlarını yani evrene tecelli etmiş olan güzel sıfatlarını öğrenmek/hatırlamak ve bunları sözlere dökmek demektir. Gökyüzündeki bulutlara bakıp da \"Ey Rabbim!&nbsp;Ne güzel bir hayat verensin; ilmin, bilmin sınırsızdır. Her atomun nerede olacağını bildin, hesapladın.&nbsp;Senin rüzgarların onları dilediğin yere sürükler;&nbsp;dilediğin yere yağmurları bıraktırırsın. Sensin en yüce yaratıcı. Bizden rahmetini esirgeme!\" gibi sözleri kendi nefsimizde sesli olarak söylemek, kendi nefsimizde hissetmek tam olarak 7:205 ayetinde istenilendir. <sup>**</sup>Herkesi duyabileceği bir sesle olmadan yapılan söylem/kelam.<sup>***</sup>Her zaman.</p>","not_2":"","not_3":"","arapca_metin":"1159|7|205|وَٱذْكُر رَّبَّكَ فِى نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ ٱلْجَهْرِ مِنَ ٱلْقَوْلِ بِٱلْغُدُوِّ وَٱلْءَاصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْغَٰفِلِينَ","latin_literal":"205. Vezkur rabbeke fî nefsike tedarruan ve hîfeten ve dûnel cehri minel kavli bil guduvvi vel âsâli ve lâ tekun minel gâfilîn(gâfilîne).","arapca_harekesiz":"","ayet_latin_tablo":"","kavramlar":[]}