kuran mucizeler logo

Yüce Allah 22:63 ayetinde şu şekilde buyurmaktadır;

Kuran Ayet No|Sure No|Ayet No|Ayet

Arapça okunuş

Meal

2656|22|63|أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَتُصْبِحُ ٱلْأَرْضُ مُخْضَرَّةً إِنَّ ٱللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ

E lem tere ennallahe enzele mines semai maen fe tusbihul ardu muhdarreh, innallahe latifun habir.

Allah'ın gökten indirdiği su ile yeryüzünü nasıl yeşerttiğini görmüyor musun? Allah, Bütün Ayrıntıları Bilen'dir, Her Şeyden Haberdar'dır.

 

(ٱلسَّمَآءِ) sema kelimesi gök-uzay anlamındadır. (مَآءً) mai kelimesi su anlamındadır.

(أَنزَلَ) enzele kelimesi kökü (نزل) düşme-inme (descent) anlamındadır. (ٱلْأَرْضُ) ard kelimesi Dünya (yeryüzü) anlamındadır. (مُخْضَرَّةً) muhdarreh kelimesi yeşillik-yemyeşil anlamındadır.  

Ayette Yüce Allah uzaydan su indirdiğini ve bu su ile yeryüzünü yeşillendirdiğini, bitkiler ile donattığını bildirmektedir.

Günümüze kadar bu ayet ‘gökten (atmosferden) yağmur yağdırarak yeryüzünü yeşillendirir’ olarak anlaşılmıştır. Fakat bu anlayış doğru olmayabilir. Yüce Allah Kuran’da Dünya atmosferini (ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا) ‘semaed dunya’ (yakın göğü) olarak tanımlamaktadır. Buna en iyi örnek 67:5 ayetinde verilebilir.

Kuran Ayet No|Sure No|Ayet No|Ayet

Arapça okunuş

Meal

5244|67|5|وَلَقَدْ زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِمَصَٰبِيحَ وَجَعَلْنَٰهَا رُجُومًا لِّلشَّيَٰطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ ٱلسَّعِيرِ

Ve lekad zeyyennes semaed dunya bi mesabiha ve cealnaha rucumen liş şeyatini ve a'tedna lehum azabes sair.

Andolsun, Biz en yakın olan göğü (dünya göğünü) kandillerle süsleyip donattık ve bunları, şeytanlar için taşlama birimleri (rücum) kıldık. Onlar için çılgınca yanan ateşin azabını hazırladık.

 

Bu ayet ile ilgili detaylı inceleme için lütfen tıklayınız.

22:63 ayetinde yakın gök denilmemekte, sadece gök denilmektedir. Bu ayette gök uzay anlamındadır. Yüce Allah suyu yeryüzüne uzaydan indirdiğini bildirmektedir.

Yeryüzüne uzaydan inen su yeryüzündeki hayatı başlatmış ve onun yemyeşil olmasını sağlamıştır. Yeryüzüne uzaydan düşen-inen su kuyruklu yıldızlar sayesinde gerçekleşmiştir. Dünya’mız ilk oluştuğunda lavlar ile kaplıydı ve hiç su içermiyordu. İçermesi de mümkün değildi çünkü yüzey ısısı kayaları bile eritecek derecelerdeydi. Lavlar soğuyunca yeryüzü katılaştı ve sertleşti ama halen yeryüzünde su yoktu. İşte Dünya’nın ilk dönemlerinde kuyruklu yıldızlar Dünya’ya bol miktarda düştüler (çarptılar). Çarpma ile birlikte içlerinde olan suyu yeryüzüne taşıdılar. Böylelikle Dünya’mızdaki okyanuslar ve nehirler oluştu. Milyarlarca yıl süren bu düşmeler daha sonra sonlandı ve Dünya’mız yaşamın oluşması için uygun bir gezegen haline gelmiş oldu. Ayette belirtildiği gibi yemyeşil hale geldi.

En doğrusunu Allah bilir.